De omgang van de mens met overstromingsgevaar in de Belgische kustvlakte tussen de 8ste en de 12de eeuw, enkele aanwijzingen
Tys, D. (2001). De omgang van de mens met overstromingsgevaar in de Belgische kustvlakte tussen de 8ste en de 12de eeuw, enkele aanwijzingen, in: Thoen, E. et al.Jaarboek voor ecologische geschiedenis 1999. Jaarboek voor Ecologische Geschiedenis, 1999: pp. 23-41
In: Thoen, E.; van Dam, P.J.E.M. (Ed.) (2001). Jaarboek voor ecologische geschiedenis 1999. Jaarboek voor Ecologische Geschiedenis, 1999. Academia Press: Gent. ISBN 9038202660. IV, 151 pp., more
In: Jaarboek voor Ecologische Geschiedenis. Academia Press: Gent, more
In het natuurlandschap van de vroeg-middeleeuwse Belgische kustvlakte speelden de getijdegeulen een centrale rol. Zij stonden in voor het landinwaartse bereik van de getijden en waren cruciaal voor de dynamiek van het wadmilieu. De toegankelijkheid van de kustvlakte door de mens draaide dan ook in grote mate rond de omgang van de mens met de dynamiek van en vanuit de getijdegeulen. Enerzijds door een kritische doorlichting van de bekende archeologische en historische gegevens van de menselijke aanwezigheid in de vroeg-middeleeuwse kustvlakte en anderzijds door middel van retrogressief onderzoek van het middeleeuwse landschap van Kamerlings ambacht wordt getracht een beeld te schetsen van hoe de mens tussen de 8ste en de 12de eeuw omging met het overstromingsgevaar in het kader van de definitieve humanisering van het landschap. Hierbij wordt de vraag gesteld wat de perceptie van het overstromingsgevaar in het natuurlandschap zou kunnen zijn geweest, hetgeen, in navolging van ideeën van Van der Leeuw en Muir, leidt tot enkele bedenkingen rond de evolutie van het menselijke gedrag tegenover het natuurlijke ritme en de achtergronden daarvan.
All data in the Integrated Marine Information System (IMIS) is subject to the VLIZ privacy policy